SOH | Stichting Onafhankelijke Hulpverlening

Schippers is gestrand. Komt ze weer los?

Artikel 13 van de zorgverzekeringswet moest worden aangepast. Dat zou 1 miljard aan besparingen opleveren. In de Eerste Kamer is het wetsvoorstel van Minister Schippers op 16 december gesneuveld. Nu moet Schippers ergens anders 1 miljard vandaan halen. Dat moet niet zo’n probleem zijn. Bij Achmea bijvoorbeeld stapelen de miljarden zich op.

De Stichting Onafhankelijke Hulpverlening (SOH) heeft een diepgaand onderzoek verricht naar de handel en wandel van Achmea. De ontdekkingen waren van dien aard dat de SOH bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) aangifte heeft gedaan op 25 september 2014. De NZa heeft niet binnen de gestelde termijn van 6 weken gereageerd. Pas nadat de SOH contact had opgenomen met Nieuwsuur kwam er een reactie. De SOH zou zich volgens de NZa moeten wenden tot de Nederlandse Bank. Dat deze verzekeraar volgens dat onderzoek met miljarden stunt, die weinig of niets met de zorg te maken hebben, is de NZa blijkbaar ontgaan.

Duidt dit op onzorgvuldig lezen, op onverschilligheid of is dit bewust gedaan om de aanpassing van artikel 13 veilig te stellen?

Wanneer de volksvertegenwoordigers hier namelijk weet van zouden hebben zou er moeilijk een meerderheid zijn voor het wetsvoorstel. Je laat immers ook niet iemand op je huis passen zodra je weet dat hij een inbreker is. De SOH heeft inmiddels de Vaste Kamercommissie van VWS een kopie van de aangifte doen toekomen. Mocht er niettemin toch nog een akkoord komen dan kun je je afvragen of we nog wel te maken hebben met volksvertegenwoordigers.

HERVORMINGEN OF HARDER KNIJPEN?
Dat het zorgsysteem hervormd moet worden staat als een paal boven water. Maar aanpassing van artikel 13 is geen hervorming, maar een vorm van harder knijpen. Minister Schippers is door de SOH geïnformeerd over de kosteneffecten van harder knijpen. Kostenstijgingen zijn volgens een door Merril Lynch uitgevoerd onderzoek omgekeerd evenredig met de korting op tarieven. En dan hebben we het nog niet eens over de ziekmakende gevolgen.

PSEUDOMARKTWERKING
Zorg leent zich al evenmin voor de markt als eerlijkheid. Niettemin is het overheidsbeleid wel op die markt gericht. De overheid bepaalt echter wie wel en wie geen marktpartij mag zijn. De dokter (of wel de aanbieder van zorgproducten) is geen marktpartij. Zijn maximale productprijs wordt bij wet bepaald. De zorgverzekeraar contracteert alleen die aanbieder die zich neerlegt bij de eenzijdig opgedrongen geminimaliseerde prijsvoorwaarden van de Zorgverzekeraar.

De patiënt (de consument van zorgproducten) kan en mag niet onderhandelen met de dokter. Hij mag wel bepalen welke verzekering hij koopt. Omdat in feite alle verzekeraars met elkaar verbonden zijn en de verzekering verplicht is, is dit geen echte markt. Het is wel een hele dure en omslachtige vorm om producten aan de man te brengen. Daarbij maakt de zorgverzekeraar als tussenpersoon exorbitante winsten. De dokter als producent draagt de lasten en alle risico’s.

HET KAN ANDERS
De beleidsvisie van de SOH is uniek en geheel anders dan van alle andere organisaties. De visie is gebaseerd op een diagnose en niet gericht op het bestrijden van symptomen van het huidige beleid. Een zelfregulerende preventie bevorderende organisatievorm. En belangrijker: meer keuzemogelijkheden, goedkoper en beter.

Ga naar: beleidsvisie SOH.
De politiek en dus ook u moet deze visie nog goedkeuren, ga dan ook naar: steun de SOH.

Deel deze pagina: